Bir mücadelelik mesafe

Bir mücadelelik mesafe

Şunu daima söylüyorum; Olimpiyat Stadyumu’nda alan avantajınızı rakibinize hissettiremiyorsunuz. Bu statta bir sürü kolay değil. Beşiktaş bu mantıkla ve gerçek olarak, Fenerbahçe’nin öncülüğünü ve oyun anlayışını kabullenip oyuna tempo ve stress ile başlamadı… Ek Olarak balanslı oynayayım derken önce yarının önce kısmında hakimiyeti Fenerbahçe’ye kaptırdı. Ta ki Sow’un golü gelene civarı. Oyun 1-0’a geldikten ek olarak sonra ek olarak önde

oynamaya personel 2-3 tam olarak pozisyona da giren Beşiktaş, son skoru 1-1’e getiren golü de buldu. Elbet bu önce yarıda bana yönelik en bir sürü akılda olan durum, Jones’un bir sürü lüzumsuz hamleleriyle “İkinci sarı kartı istiyorum” demesi ama orta hakem Halis Özkahya’nın vermemesiydi.
Bu yıl Beşiktaş’ın ligde yarıştığı rakipleri Fenerbahçe ile Galatasaray’a karşın en mühim zaafı, bizzat alan avantajı ve oyunu olmayışıydı. Derbide de alan gerekliliği ve tribün takviyesi avantajı yoktu Beşiktaş’ın… Geçen Gün akşam İnönü Stadıyla Olimpiyat Stadyumu arasındaki farkı bir defa ek olarak gördük

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir